De Manneporte (Étretat), 1883: twee figuren onder de boog
Twee figuren onder de boog
Twee kleine figuurtjes verschijnen op de rotsen onder de linkerkant van de boog in Claude Monets De Manneporte (Etretat). Ze zijn gemakkelijk over het hoofd te zien tussen de donkere richels en het bleke schuim. Zodra men ze opmerkt, geven ze de klip een menselijke maat: de opening rijst ver boven hen uit, terwijl gebroken golven het voorplan vullen.
De rots komt binnen vanaf de boven- en linkerrand van het doek. Het brede buitenvlak buigt naar rechts omlaag richting zee. Door de opening ontmoet een bleke strook lucht het verre water. Een ander luchtvlak ligt voorbij de buitenrand van de klip. De boog scheidt deze twee lichte gebieden.
Monet schilderde dit doek in 1883. The Metropolitan Museum of Art plaatst zijn bezoek aan Étretat voornamelijk in februari en vermeldt twintig gezichten op het strand en de nabije rotsformaties. De Manneporte was een van de meerdere onderwerpen in die kustcampagne. Dit doek toont het van zo dichtbij dat de bovenste rots voorbij de lijst doorloopt.
Begin bij de curve boven de twee figuren en volg die naar de massieve dragende rots aan de rechterkant. De onderste omtrek wordt moeilijk te onderscheiden van schuim en verspreide rotsen. Die overgang van een heldere opening naar een gebroken waterlijn is een van de meest nuttige details van het schilderij om te bestuderen.
Warme rots, violette schaduwen en gebroken water
De klip is opgebouwd uit vele kleine kleurpartijen. Crème en bleekgeel staan naast roze, grijs en blauw. Over het bovenvlak suggereren rijen korte streken lagen in de rots. Naar de onderkant van de opening toe worden die streken donkerder en blauwer. De gebogen rand blijft leesbaar, ook waar afzonderlijke toetsen hem onderbreken.
Een warmere band daalt diagonaal af door het centrale vlak. Daarnaast is de buitenrand van de dragende rots koeler en donkerder. Deze aangrenzende partijen helpen de rots te draaien van het door de zon beschenen vlak naar de beschaduwde zijde. Smalle bleke streken volgen het hellende oppervlak, doorkruist door kortere blauwe en grijze toetsen.
De zee heeft een ander patroon. Blauwe en groene streken lopen over het voorplan, doorkruist door bleke schuimlinten. Bij de centrale rotsen buigen de streken en klimmen ze omhoog. Verder weg komt het water tot rust in een dunnere horizontale strook. De veranderingen in richting onderscheiden het brekende water van de verre zee.
Linksonder wordt de donkere kust onderbroken door roodbruine en blauwe streken. Ze sluit aan bij de beschaduwde voet van de boog en de richel onder de twee kleine figuren. Monets oranje signatuur verschijnt vlakbij, over de donkere rotsen op het voorplan.
De schaal vinden zonder het oppervlak te verliezen
Het kleine formaat van de figuren laat het oog een persoon vergelijken met een richel, en vervolgens de richel met de boog erboven. Ze blijven een ondergeschikt detail in een compositie die grotendeels door rots en water wordt ingenomen. Volg de donkere richel naar de linkerrand om te zien hoe weinig ruimte het tweetal onder de opening inneemt.
Ook de twee luchtvlakken verdienen aandacht. Gezien door de boog maakt de bleke achtergrond de binnenste curve gemakkelijk te volgen. Voorbij de rechterrand ontmoet een groter lichtvlak het onregelmatige silhouet van de klip. Dezelfde bleke atmosfeer omzoomt de rots dus aan beide zijden van haar dragende massa. De openingen tussen de bladeren in Palmbomen bij Bordighera bieden een andere plek om lichtvlakken tussen donkerder vormen te volgen.
Beweeg tussen die brede vormen en de kleinere streken. De opening kan als één doorlopende curve worden gevolgd, maar haar grens bevat afzonderlijke blauwe, grijze en crème toetsen. De zee kan als een band over de onderkant worden gelezen en vervolgens als overlappende streken worden onderzocht. Beide manieren van kijken zijn in hetzelfde beeld voorhanden.
Een vergelijking met Monets door de zon beschenen kathedraal van Rouen biedt een andere manier om kleurvlekken over een massief onderwerp te volgen. Hier geven de gebogen opening en het water dat aan de voet breekt de klip haar bijzondere structuur. Houd die kenmerken in het oog bij de vergelijking met andere landschappen van Monet.
Het doek van het Met identificeren
De collectiegegevens van het Met identificeren dit olieverfschilderij op doek met inventarisnummer 51.30.5. De opgegeven afmetingen zijn 25 3/4 x 32 in. (65,4 x 81,3 cm), waarbij de hoogte vóór de breedte wordt gegeven. Dit zijn de afmetingen van het originele schilderij, los van de buitenmaten van een lijst of de formaten die voor een reproductie worden aangeboden.
De titel en het jaar helpen dit werk te onderscheiden van andere gezichten op Étretat. Vergelijk bij het vergelijken van afbeeldingen de plaats van de opening, de kleine figuren op de rotsen aan de linkerkant en het brede dragende vlak naar rechts. Een kustbaken kan in meerdere schilderijen voorkomen zonder dat hun opbouw of afmetingen uitwisselbaar zijn.
De hele kustcompositie behouden
De reproductiepagina van De Manneporte biedt de handgeschilderde olieverfuitgave als belangrijkste optie, met daarnaast ook een canvas kunstdruk. De productpagina vermeldt de actuele formaten en presentaties. Gebruik die opties bij het kiezen van een werk; de museummaten beschrijven het originele doek.
De volledige opbouw omvat de donkere rotsen aan de linkerkant, de kleine figuren, de bleke opening en het water op het voorplan. Een nauwe uitsnede van de centrale klip zou een deel van die samenhang weglaten. Vergelijk vóór het kiezen van een formaat de hele compositie met de beschikbare ruimte aan de muur.
Een handgeschilderde olieverfreproductie wordt gemaakt met nieuwe verfstreken. De druk geeft de verschijning van de oorspronkelijke streken binnen het gedrukte beeld weer. Beide versies behouden de boog, de figuren en het water in dezelfde opbouw; het gekozen medium verandert hoe dat beeld tot stand komt.
Vragen over dit gezicht op Étretat
Zijn er mensen in De Manneporte?
Ja. Twee heel kleine figuren verschijnen op de rotsen onder de boog, aan de linkerkant. Ze helpen de schaal van de klip te bepalen. Kijk net boven de donkere richel waar de bleke opening de zee ontmoet.
Welk schilderij beschrijft deze pagina?
Ze beschrijft het doek van het Met uit 1883, inventarisnummer 51.30.5. De opening, de dragende rots, de golven op het voorplan en de kleine figuren kenmerken deze bijzondere compositie onder Monets gezichten op de kust van Étretat.
Naar welke kleuren moet ik kijken?
Kijk naar crème, bleekgeel en roze over het helderdere rotsvlak, met blauwgrijze en violette partijen rond de beschaduwde boog. Blauwgroen water en bleek schuim lopen over het voorplan. De lucht is zichtbaar door de opening en aan de rechterkant.
Is er een handgeschilderde olieverfreproductie beschikbaar?
Ja. De belangrijkste productoptie is een met de hand in olieverf geschilderde reproductie, en een canvas kunstdruk is als alternatief beschikbaar. De productpagina vermeldt de actuele formaten en presentatiekeuzes voor elke optie.
Meer uit deze collectie
Breng dit schilderij naar huis
Kies voor een met de hand geschilderde olieverfreproductie voor echte penseelvoering, of een archiefcanvasprint voor een heldere museumbeeld-editie. Elk formaat behoudt de oorspronkelijke verhoudingen.
Bekijk dit werk en opties
Verder lezen
Verifieer het origineel in de The Metropolitan Museum of Art, New York collectieregistratie en ga verder met gerelateerde werken in de catalogus.