Beschrijving
Drie hoge populierenstammen rijzen in een bijna recht verticale rij door het midden van het doek, hun schors geschilderd in warme streken van zalmroze en oker die direct zonlicht vangen, terwijl een vierde stam apart aan de linkerkant staat, iets korter en geplaatst tegen een massa geelgroen gebladerte. Boven hen wordt een levendige blauwe lucht doorbroken door losse, door de wind geblazen wolken in wit en lichtroze, en elke stam draagt zijn eigen kleine kroon van bladeren, weergegeven in toetsen van blauwgroen en goud in plaats van een aaneengesloten bladerdak.
Onder de stammen vult een dichte haag van ondergroei in geel en groen de horizonlijn, en helemaal aan de onderrand verschijnen de populieren een tweede keer, weerspiegeld in een strook water die over de breedte van het doek loopt, waarbij hun roze stammen zich herhalen als bleke verticale strepen in de weerspiegeling. Monet schilderde populieren obsessief gedurende één periode van een paar jaar langs een rivier waarnaar hij telkens terugkeerde, werkend vanaf dezelfde plek op verschillende tijden van de dag en in verschillende seizoenen, en dit doek is een van de zonniger, hoogtoniger werken in die groep.
De compositie is ongewoon decoratief voor een landschap: de stammen zijn bijna als de verticalen van een scherm of een stuk textiel verdeeld, meer gericht op patroon en ritme over het oppervlak dan op diepte of ruimtewerking, een belangstelling die deze serie verbindt met platte composities in plaats van met conventioneel perspectief. Weinig van zijn landschappen vertrouwen zo openlijk op herhaalde verticale elementen om het hele beeld te organiseren.
Aan een muur leest dat ritme van stammen duidelijk, zelfs van een afstand, wat het schilderij een grafische, bijna moderne aanwezigheid geeft, terwijl de warme roze tinten in de schors het totale effect zonnig houden in plaats van streng, waardoor het comfortabel is in een ruimte die helderheid wil zonder overmatig bloemendetail.
