Περιγραφή
Τρεις ψηλοί κορμοί λεύκας υψώνονται σε μια σχεδόν ευθεία κάθετη σειρά μέσα από το μέσο του καμβά, με τον φλοιό τους ζωγραφισμένο σε ζεστές πινελιές σομόν ροζ και ώχρας που πιάνουν το άμεσο ηλιακό φως, ενώ ένας τέταρτος κορμός στέκει χωριστά στα αριστερά, λίγο πιο κοντός και τοποθετημένος απέναντι από μια μάζα κιτρινοπράσινου φυλλώματος. Πάνω τους ένας ζωηρός μπλε ουρανός σπάει από αραιά, ανεμοδαρμένα σύννεφα σε λευκό και απαλό ροζ, και κάθε κορμός φέρει το δικό του μικρό στέμμα από φύλλα αποδοσμένα σε πινελιές μπλε-πράσινου και χρυσού παρά έναν συνεχή θόλο.
Κάτω από τους κορμούς, ένας πυκνός φράχτης από υποβλάστηση σε κίτρινο και πράσινο γεμίζει τη γραμμή του ορίζοντα, και στο κάτω άκρο οι λεύκες εμφανίζονται για δεύτερη φορά, αντανακλώμενες σε μια λωρίδα νερού που διατρέχει το πλάτος του καμβά, με τους ροζ κορμούς τους να επαναλαμβάνονται ως απαλές κάθετες ράβδοι στην αντανάκλαση. Ο Monet ζωγράφιζε λεύκες με εμμονή για ένα μόνο διάστημα λίγων ετών κατά μήκος ενός ποταμού στον οποίο επέστρεφε ξανά και ξανά, δουλεύοντας από το ίδιο σημείο σε διαφορετικές ώρες της ημέρας και εποχές, και αυτός ο καμβάς είναι ένας από τους πιο ηλιόλουστους, πιο φωτεινούς πίνακες αυτής της ομάδας.
Η σύνθεση είναι ασυνήθιστα διακοσμητική για τοπίο: οι κορμοί είναι τοποθετημένοι σχεδόν σαν τις κάθετες ενός παραβάν ή ενός υφάσματος, με μεγαλύτερο ενδιαφέρον για το μοτίβο και τον ρυθμό πάνω στην επιφάνεια παρά για το βάθος ή την υποχώρηση, ένα ενδιαφέρον που συνδέει αυτή τη σειρά με επίπεδες συνθέσεις παρά με συμβατική προοπτική. Λίγα από τα τοπία του βασίζονται τόσο ανοιχτά σε επαναλαμβανόμενα κάθετα στοιχεία για να οργανώσουν ολόκληρη την εικόνα.
Σε έναν τοίχο, αυτός ο ρυθμός των κορμών διαβάζεται καθαρά ακόμη και από απόσταση, δίνοντας στον πίνακα μια γραφιστική, σχεδόν μοντέρνα παρουσία, ενώ τα ζεστά ροζ στον φλοιό κρατούν το συνολικό αποτέλεσμα ηλιόλουστο παρά αυστηρό, κάνοντάς το άνετο σε έναν χώρο που θέλει φωτεινότητα χωρίς υπερβολική λεπτομέρεια λουλουδιών.
