Η βελανιδιά Μπόντμερ, 1865: Κλαδιά πάνω από το κοκκινωπό δασικό έδαφος
Μια βελανιδιά με όνομα στο Φοντενεμπλό
Μια απλωμένη βελανιδιά εκτείνεται στον πίνακα του Claude Monet Η βελανιδιά Μπόντμερ, δάσος του Φοντενεμπλό. Ο κορμός της στέκεται δεξιά από το κέντρο και χωρίζεται σε κλαδιά που φτάνουν σε μεγάλο μέρος του πάνω μέρους του καμβά. Κάτω της, πεσμένα φύλλα καλύπτουν το έδαφος σε πορτοκαλί της σκουριάς και καφέ. Μικρότερα δέντρα σχηματίζουν ένα παραπέτασμα πίσω από τη βελανιδιά.
Ο Monet ζωγράφισε το τοπίο το 1865 κατά τη διάρκεια μιας διαμονής στο Φοντενεμπλό. Το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης συνδέει τα φθινοπωρινά φύλλα με το τέλος εκείνης της επίσκεψης τον Οκτώβριο. Αυτή η μαρτυρία δίνει μια τεκμηριωμένη εποχή για τον πίνακα· ο ίδιος ο καμβάς παρέχει το ζεστό έδαφος και το εναπομείναν πράσινο φύλλωμα.
Το όνομα του δέντρου προήλθε από τον Ελβετό καλλιτέχνη Karl Bodmer, ο οποίος είχε εκθέσει έναν πίνακα με αυτό στο Σαλόν του 1850. Ο Monet απεικόνιζε επομένως ένα καθιερωμένο θέμα σε ένα δάσος που το σύχναζαν ήδη ζωγράφοι. Αυτή η ιστορία εξηγεί τον τίτλο χωρίς να μετατρέπει το έργο σε μια φανταστική προσωπική αναμέτρηση.
Το Met θεωρεί ότι πρόκειται πιθανώς για το τελευταίο τοπίο που σχετίζεται με το μεγάλο έργο του Monet Πρόγευμα στη χλόη. Η επιφύλαξη έχει σημασία. Το δασικό σκηνικό παρέχει μια χρήσιμη σύνδεση, αλλά αυτός ο συγκεκριμένος καμβάς είναι μια άποψη δέντρων και εδάφους, με τη διακλαδισμένη βελανιδιά να φέρει τη σύνθεση.
Σκοτεινά κλαδιά και ανοίγματα ουρανού
Ξεκινήστε από εκεί όπου ο κορμός διχάζεται. Ένα παχύ κλαδί τρέχει διαγώνια προς τα αριστερά πριν διακλαδιστεί σε λεπτότερα κλαδιά. Άλλα κλαδιά απλώνονται προς το πάνω δεξιό άκρο. Οι σκοτεινές κάτω επιφάνειές τους στέκονται απέναντι σε ανοιχτότερο φύλλωμα και ουρανό. Το να ακολουθεί κανείς κάθε κλαδί είναι ένας πρακτικός τρόπος να ξεχωρίσει τη βελανιδιά από τα δέντρα πίσω της.
Ο κορμός συνδυάζει περάσματα γκρι, καφέ και υποτονικού ροζ. Κοντά στη βάση του, μια σκοτεινή κοιλότητα διακόπτει τον ανοιχτότερο φλοιό. Κοντύτερες πινελιές περιστρέφονται γύρω από την επιφάνεια αντί να τη γεμίζουν με ένα ομοιόμορφο καφέ. Ο κορμός παραμένει ογκώδης, ενώ μικρές μετατοπίσεις χρώματος διακρίνουν τις φωτισμένες και τις σκιασμένες περιοχές του.
Μπλε-βιολετί κηλίδες εμφανίζονται ανάμεσα στα κλαδιά, κυρίως προς τα πάνω αριστερά. Μερικές σχηματίζουν ευρέα ανοίγματα· άλλες περιορίζονται σε μικρά κενά ανάμεσα σε σκοτεινά φύλλα. Αυτά τα ορατά κενά εμποδίζουν τον θόλο να γίνει μια συνεχής πράσινη επιφάνεια. Αποκαλύπτουν επίσης πόσο μακριά εκτείνονται τα κλαδιά πέρα από τον κεντρικό κορμό.
Το έδαφος έχει το δικό του μοτίβο πορτοκαλιού, καφέ και πράσινου. Κοντές πινελιές συγκεντρώνονται σε ανώμαλες κηλίδες γύρω από τις ρίζες του δέντρου και συνεχίζουν σε όλο το προσκήνιο. Σκοτεινότερα πράσινα περάσματα διασχίζουν τα ζεστά φύλλα. Οι ακανόνιστες άκρες τους διαφέρουν από τις μακρύτερες, καθαρότερες γραμμές των κύριων κλαδιών. Στο πάνω δεξιά, ένα ανοιχτόχρωμο κλαδί συναντά σκοτεινό φύλλωμα· προς τα αριστερά, λεπτότερα κλαδιά εμφανίζονται σε βραχύτερα τμήματα. Συγκρίνετε αυτές τις περιοχές πριν υποθέσετε ότι κάθε σκοτεινό σχήμα ανήκει στο ίδιο δέντρο.
Ανιχνεύοντας τον χώρο ανάμεσα στα δέντρα
Η μεγαλύτερη βελανιδιά είναι αρκετά κοντά ώστε τα κλαδιά της να φτάνουν πέρα από τον καμβά. Πίσω της, ένας ανοιχτότερος όρθιος κορμός στέκεται λίγο αριστερά από το κέντρο. Πιο αριστερά, λεπτότεροι βλαστοί υποχωρούν σε σκοτεινότερο φύλλωμα. Συγκρίνετε αυτούς τους επικαλυπτόμενους κορμούς πριν ακολουθήσετε τα ανοίγματα ανάμεσά τους προς το βάθος.
Ένα φωτεινότερο τμήμα εδάφους καλυμμένου με φύλλα ανεβαίνει προς τα δεξιά. Συναντά χαμηλή βλάστηση και ένα μικρό σκοτεινό όρθιο σημάδι πίσω από τον κύριο κορμό. Αυτό το σημάδι δεν χρειάζεται βέβαιη ταυτότητα για να εξηγήσει την άποψη. Η σχετική κλίμακα των γειτονικών κορμών δίνει ήδη στη βελανιδιά μια ογκώδη παρουσία.
Το φως κατανέμεται άνισα σε αυτό το δάσος. Κιτρινοπράσινο φύλλωμα εμφανίζεται δίπλα σε βαθιά πράσινα συμπλέγματα, ενώ το χαμηλότερο προσκήνιο εναλλάσσεται ανάμεσα σε ζεστά φύλλα και ψυχρότερες σκιές. Κρατήστε αυτές τις θέσεις κατά νου όταν διαβάζετε την παλέτα. Αν χαρακτηρίσουμε ολόκληρη τη σκηνή καφέ, θα παραβλέψουμε μεγάλο μέρος του πράσινου και του βιολετί της.
Οι μεταγενέστεροι φοίνικες του Monet στο Μπορντιγκέρα προσφέρουν μια άλλη διάταξη κλαδιών και ανοιγμάτων ουρανού. Το πορτρέτο της Camille στον κήπο φέρνει μια μικρή μορφή μέσα σε πυκνή φύτευση. Συγκρίνετε τα ορατά κενά ανάμεσα στα φυτά αντί να αντιμετωπίζετε αυτά τα διαφορετικά τοπία ως εναλλάξιμες απόψεις.
Το τοπίο του 1865 στο Met
Το πρωτότυπο ανήκει στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης, με αριθμό καταχώρισης 64.210. Είναι λάδι σε καμβά, χρονολογημένο το 1865, με καταγεγραμμένες διαστάσεις 37 7/8 x 50 7/8 ίντσες (96,2 x 129,2 εκ.). Το ύψος αναφέρεται πρώτο. Το πλάτος του πίνακα είναι μεγαλύτερο από το ύψος του.
Αυτές οι μετρήσεις περιγράφουν τον αρχικό καμβά. Δεν προσδιορίζουν ένα νεοφτιαγμένο αντίγραφο ούτε το εξωτερικό μιας κορνίζας. Για να αναγνωρίσετε αυτή την άποψη ανάμεσα σε δασικά τοπία, ελέγξτε τον κύριο κορμό δεξιά από το κέντρο, τον ανοιχτότερο κορμό πίσω του και το κοκκινωπό έδαφος που εκτείνεται στο κάτω μέρος.
Διατηρώντας τα κλαδιά και το έδαφος του δάσους
Η σελίδα προϊόντος της βελανιδιάς Μπόντμερ προσφέρει ως κύρια επιλογή ένα αντίγραφο ζωγραφισμένο στο χέρι με λάδια, με εκτύπωση σε καμβά ως εναλλακτική. Οι τρέχουσες επιλογές της δίνουν τα μεγέθη και τις παρουσιάσεις. Οι διαστάσεις του μουσείου προσδιορίζουν τον πίνακα-πηγή και όχι τα όρια της εμπορικής σειράς.
Τόσο ο θόλος όσο και το έδαφος συμβάλλουν σε αυτή τη σύνθεση. Μια περικοπή συγκεντρωμένη στον κορμό θα αφαιρούσε τα κλαδιά στα πλάγια και μεγάλο μέρος του προσκηνίου. Όταν αξιολογείτε την εικόνα για έναν τοίχο, αφήστε χώρο για να δείτε το πλήρες άπλωμα του δέντρου και τους ανοιχτότερους κορμούς πίσω του.
Η ζωγραφική του αντιγράφου με λάδια δημιουργεί νέες πινελιές· μια εκτύπωση αναπαράγει τα ορατά σημάδια μέσα στην τυπωμένη εικόνα της. Σε αυτό το τοπίο, συγκρίνετε τα μακριά κλαδιά με τις μικρότερες πινελιές φύλλων όταν εξετάζετε αυτές τις εναλλακτικές. Οι φυσικές επιφάνειές τους διαφέρουν, ακόμη και αν και οι δύο εκδοχές διατηρούν την ίδια δασική διάταξη.
Ερωτήσεις για τη βελανιδιά Μπόντμερ
Γιατί το δέντρο ονομάζεται βελανιδιά Μπόντμερ;
Το όνομα παραπέμπει στον Karl Bodmer, ο οποίος εξέθεσε έναν πίνακα με το δέντρο στο Σαλόν του 1850. Το Met καταγράφει αυτή τη σύνδεση στην περιγραφή του για το τοπίο του Monet.
Τι υποδηλώνει την εποχή;
Τα κοκκινωπά φύλλα που καλύπτουν το έδαφος είναι το σαφέστερο ορατό στοιχείο. Το Met τα συνδέει με το τέλος της επίσκεψης του Monet στο Φοντενεμπλό τον Οκτώβριο του 1865.
Πού βρίσκεται ο αρχικός πίνακας;
Το πρωτότυπο βρίσκεται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης. Ο αριθμός καταχώρισής του είναι 64.210 και ο καμβάς του μετρά 96,2 εκ. ύψος επί 129,2 εκ. πλάτος.
Μπορώ να επιλέξω μια χειροποίητη εκδοχή;
Ναι. Η κύρια προσφορά είναι ζωγραφισμένη στο χέρι με λάδια, με εκτύπωση σε καμβά ως εναλλακτική. Συμβουλευτείτε τις τρέχουσες επιλογές του προϊόντος για τα διαθέσιμα μεγέθη και τις παρουσιάσεις.
Περισσότερα από αυτή τη συλλογή
Φέρτε αυτόν τον πίνακα στο σπίτι
Επιλέξτε ένα χειροποίητο λάδι σε καμβά για αυθεντική πινελιά ή μια εκτύπωση αρχειακού καμβά για καθαρή εικόνα μουσείου. Κάθε μέγεθος διατηρεί τις αρχικές αναλογίες.
Δείτε το έργο & τις επιλογές
Περαιτέρω ανάγνωση
Επαληθεύστε το πρωτότυπο στο The Metropolitan Museum of Art, New York αρχείο συλλογής και συνεχίστε με τα σχετικά έργα στον κατάλογο.