Η άφιξη του τρένου της Νορμανδίας, Gare Saint-Lazare, 1877: Ο ατμός γίνεται καιρός κάτω από γυαλί
Παρίσι, 1877: Το υπόστεγο από γυαλί και σίδερο
Η «Άφιξη του τρένου της Νορμανδίας, Σταθμός Σαιν-Λαζάρ» είναι έργο με λάδι σε καμβά που ζωγράφισε ο Κλοντ Μονέ το 1877 και σήμερα ανήκει στο Ινστιτούτο Τεχνών του Σικάγο.
Ο Σταθμός Σαιν-Λαζάρ ήταν εκείνη τη χρονιά ένας ενεργός παρισινός τερματικός σταθμός, ο σταθμός που συνέδεε την πρωτεύουσα με τη Νορμανδία και με τα προάστια βόρεια και δυτικά της πόλης. Ο πίνακας μεταφέρει τον θεατή μέσα στο υπόστεγο των τρένων από γυαλί και σίδερο.
Γεννημένος το 1840, είχε ήδη εκθέσει με τους ανεξάρτητους ζωγράφους που έγιναν γνωστοί ως Ιμπρεσιονιστές. Η εργασία μέσα σε έναν σταθμό του έδωσε ένα διαφορετικό είδος φωτός για μελέτη, φιλτραρισμένο μέσα από σιδερένια και γυάλινη στέγη, στη θέση του ανοιχτού ουρανού που ζωγράφιζε για χρόνια δίπλα σε ποτάμια και ακτές.
Το Ινστιτούτο Τεχνών του Σικάγο, που φυλάσσει αυτόν τον καμβά, περιγράφει τη γυάλινη και σιδερένια στέγη του υποστέγου, τον ατμό της ατμομηχανής που παγιδεύεται κάτω από αυτήν και το φως της ημέρας που περνά από τα μεγάλα υαλωτά τμήματα πάνω από τις αποβάθρες. Ο Μονέ αντιμετώπισε αυτόν τον συνδυασμό, τον ατμό να γεμίζει μια σιδερένια και γυάλινη κατασκευή, ως μοτίβο στο οποίο επέστρεψε περισσότερες από μία φορές στο έργο του.
Ένα διαφορετικό σκηνικό του Μονέ, ένας κήπος αντί για σταθμό, εμφανίζεται στο κείμενο για την Καμίλ Μονέ στον κήπο στο Αρζαντέιγ. Δίπλα σε εκείνον τον κήπο, αυτός ο σταθμός είναι ένα κλειστό, δομημένο εσωτερικό, δουλεμένο σε σιδερένια ζευκτά και γυαλί κάτω από στέγη αντί για ανοιχτό ουρανό.
Μέσα στο υπόστεγο: σίδερο, γυαλί και ένα ανερχόμενο σύννεφο ατμού
Η σύνθεση χτίζεται πάνω στο ίδιο το υπόστεγο. Σκούρα σιδερένια ζευκτά, βαμμένα σε πετρόλ και κυανοπράσινο, υψώνονται από τις δύο πλευρές του καμβά και συναντιούνται κοντά στην κορυφή σε μια ράχη, ορατή από κάτω, ώστε οι δύο κλίσεις να ξεπερνούν τις άκρες του καμβά. Μέσα από τα κενά αυτού του σιδερένιου πλέγματος, υαλοπίνακες αφήνουν ένα ψυχρό, ωχρό φως να πέσει πάνω σε όλη τη σκηνή.
Στο βάθος του υποστέγου, όπου η στέγη ανοίγει προς τα έξω, το φως γίνεται ένα απαλό, ξεθωριασμένο κυανόλευκο, και τα κτίρια πέρα από τον σταθμό επιπεδώνονται σε γαλαζόγκριζες κηλίδες. Αυτό το άνοιγμα είναι το φωτεινότερο σημείο του πίνακα και το σημείο όπου συναντιούνται οι συγκλίνουσες γραμμές των αποβαθρών και της στέγης.
Η ατμομηχανή βρίσκεται δεξιά του κέντρου, μια σκούρα πρασινο-μαύρη σφήνα με ένα ψηλό, στενό φουγάρο. Καταλαμβάνει μικρό μέρος του καμβά σε σχέση με αυτό που παράγει: μια στήλη ατμού που ανεβαίνει από το φουγάρο και απλώνεται σε ένα ευρύ, ωχρό σύννεφο σε ολόκληρο το πάνω δεξιά τεταρτημόριο της εικόνας, σε λευκό, ωχρό μπλε και ένα απαλό λιλά-γκρι.
Στην αποβάθρα δίπλα στην ατμομηχανή, ένα πλήθος σκούρων, λεπτών μορφών στέκεται και περιμένει, καθεμία φτιαγμένη από λίγες γρήγορες πινελιές φορτωμένου πινέλου. Κοντά σε μια σειρά σκούρων βαγονιών στα αριστερά, μία μορφή στέκεται στην οροφή ενός βαγονιού και άλλες κινούνται κατά μήκος της γραμμής. Καμία τους δεν έχει πρόσωπο που θα μπορούσατε να περιγράψετε.
Ένας μοναδικός πράσινος στύλος φωτισμού στέκεται όρθιος στο κέντρο του προσκηνίου, απέναντι στην οριζόντια κίνηση της αποβάθρας. Το έδαφος αποδίδεται με μακριές, χαλαρές πινελιές σε πράσινο, γκρι και ένα θαμπό ρόδινο, με τις ράγες να χάνονται προς τα κάτω αριστερά και μια νότα πορτοκαλί να σπάει την ψυχρή χρωματική γκάμα του υπόλοιπου καμβά.
Σε μεγάλο μέρος του καμβά, απαλές άκρες ενώνουν τον ατμό με το ωχρό φως που περνά από το γυαλί. Σκούρα σημάδια στη στέγη και την ατμομηχανή παραμένουν διακριτά απέναντι σε αυτή την καταχνιά. Ο Μονέ υπέγραψε και χρονολόγησε τον καμβά «Claude Monet 77» στην κάτω αριστερή γωνία, με το ίδιο χαλαρό χέρι όπως και στην υπόλοιπη εικόνα.
Διαβάζοντας τον ατμό: ένας συνηθισμένος τερματικός σταθμός ως θέμα για το φως
Το θέμα είναι ένας σταθμός τη στιγμή που φτάνει ένα τρένο, αλλά λίγα σημεία του πίνακα επιμένουν στο τρένο ως μηχανή. Η ατμομηχανή είναι ένα σκούρο, αμβλύ σχήμα, με τον λέβητα και το φουγάρο να αποδίδονται ως επίπεδοι όγκοι αντί να σχεδιάζονται. Ο ατμός της μηχανής γεμίζει τον καμβά, φιλτραρισμένος μέσα από τη γυάλινη στέγη ώσπου να συμπεριφέρεται σαν καιρός μέσα στο κτίριο.
Ο Μονέ ζωγράφισε το υπόστεγο όπως ζωγράφιζε ποτάμια και ακτές, ως θέμα για το φως που το διαπερνά. Η υαλωτή στέγη αφήνει το φως της ημέρας να πέσει πάνω στον ατμό, που δίνει στο φως κάτι για να πιαστεί.
Οι μορφές στην αποβάθρα διαβάζονται ως επιβάτες και ταξιδιώτες, ανώνυμα σχήματα που αντιπροσωπεύουν την καθημερινή κίνηση ενός ενεργού τερματικού σταθμού.
Ο Μονέ μετέφερε αυτό το ίδιο ενδιαφέρον για την ατμόσφαιρα σε άλλα αστικά θέματα αργότερα στη ζωή του, μεταξύ τους την ομίχλη πάνω από τον Τάμεση στο Λονδίνο, όπως περιγράφει η σελίδα Γέφυρα του Γουότερλου, Εφέ Ηλιακού Φωτός. Και στους δύο πίνακες, ένα δομημένο, σύγχρονο σκηνικό παρέχει το ομιχλώδες, μεταβαλλόμενο φως που είχε περάσει χρόνια ζωγραφίζοντας σε εξωτερικούς χώρους.
Ο καμβάς του Σικάγο και οι καταλογογραφημένες διαστάσεις του
Η «Άφιξη του τρένου της Νορμανδίας, Σταθμός Σαιν-Λαζάρ» φυλάσσεται στο Ινστιτούτο Τεχνών του Σικάγο, το μουσείο που καταλογογραφεί αυτό το έργο με λάδι σε καμβά του 1877. Ο ζωγραφισμένος καμβάς μετρά 60,3 × 80,2 εκ. (23 3/4 × 31 1/2 ίν.), ύψος προς πλάτος.
Με κορνίζα, ο καμβάς μετρά 80,7 × 100,4 × 10,2 εκ. (31 3/4 × 39 1/2 × 4 ίν.), το πλήρες βάθος της κορνίζας με τον καμβά τοποθετημένο μέσα της. Ο κατάλογος καταγράφει τις διαστάσεις με κορνίζα ξεχωριστά από τον ζωγραφισμένο καμβά. Αυτές οι μετρήσεις βοηθούν στην ταυτοποίηση του πρωτοτύπου· δεν προδιαγράφουν μέγεθος αναπαραγωγής ή απόσταση θέασης.
Μια αναπαραγωγή φέρνει την ίδια σύνθεση σε έναν τοίχο του σπιτιού, στο μέγεθος που ζητά ένας χώρος, και η σελίδα προϊόντος απαριθμεί τα διαθέσιμα μεγέθη αν οι διαστάσεις του μουσείου δεν είναι αυτό που χρειάζεται ο χώρος.
Επιλέγοντας ένα χειροποίητο λάδι ή εκτύπωση του Σαιν-Λαζάρ
Μια χειροποίητη αναπαραγωγή φτιάχνεται κατά παραγγελία από ζωγράφο στούντιο που δουλεύει με λάδια σε βαμβακερό καμβά. Τα διαγώνια δοκάρια της στέγης και οι χαλαρές πινελιές στον ατμό απαιτούν διαφορετικά άκρα. Αναζητήστε καθαρή δομή στο σιδερένιο πλέγμα και πιο απαλή απόδοση του σύννεφου πάνω από την ατμομηχανή.
Ένα χειροποίητο λάδι διατηρεί αυτή την επιφάνεια, ανάγλυφη εκεί όπου ο ατμός και το σιδερένιο πλέγμα αποδόθηκαν με παχιές πινελιές, ώστε το φως στο δωμάτιο να αναδεικνύει το ανάγλυφο της πινελιάς. Η ζωγράφιση του λαδιού στο χέρι διαρκεί 2 έως 4 εβδομάδες. Μια αρχειακή εκτύπωση σε καμβά φέρει την ίδια εικόνα επίπεδη, χωρίς το ανάγλυφο του χρώματος, και η εκτύπωσή της διαρκεί 2 έως 4 εργάσιμες ημέρες.
Πρόκειται για μια σκούρα, ψυχρή σύνθεση φτιαγμένη από κυανοπράσινα, γκρι και λευκό ατμό, με μόνο λίγες θερμές νότες πορτοκαλί και ρόδινου στο έδαφος. Τα κυανοπράσινα ταιριάζουν με μαύρη ή σκούρα κορνίζα καρυδιάς, και ο πίνακας στέκεται σε διάδρομο ή τοίχο μελέτης όπου υπάρχει μέταλλο ή σκούρο ξύλο κοντά. Η σελίδα προϊόντος δείχνει τις επιλογές κορνίζας και τα μεγέθη που διατηρούν τις αναλογίες του.
Η παράδοση μόλις αποσταλεί ένα έργο διαρκεί 5 έως 7 εργάσιμες ημέρες. Αποστέλλεται δωρεάν και με παρακολούθηση παγκοσμίως με ταχυμεταφορά. Κάθε παραγγελία συνοδεύεται από πιστοποιητικό γνησιότητας και εγγύηση επιστροφής, ώστε να το στείλετε πίσω αν δεν ταιριάζει στον τοίχο. Για τυλιγμένο καμβά αντί για τεντωμένο ή κορνιζαρισμένο, ελέγξτε τη σελίδα προϊόντος για τις επιλογές τυλιγμένου καμβά που προσφέρονται αυτή τη στιγμή.
Ερωτήσεις για αυτόν τον πίνακα του Gare Saint-Lazare
Τι συμβαίνει στην πραγματικότητα σε αυτόν τον πίνακα;
Ένα τρένο φτάνει κάτω από τη γυάλινη και σιδερένια οροφή του Gare Saint-Lazare το 1877. Ο ατμός της ατμομηχανής ανεβαίνει στο πάνω δεξιά τεταρτημόριο του καμβά, φωτισμένος από το φως της ημέρας που μπαίνει από το ανοιχτό άκρο του υπόστεγου.
Ο Μονέ ζωγράφισε αυτόν τον σταθμό περισσότερες από μία φορές;
Ναι, επέστρεψε στο υπόστεγο με τη γυάλινη οροφή και τον ατμό του περισσότερες από μία φορές. Αυτή η σελίδα περιγράφει μόνο την εκδοχή του 1877 που φυλάσσεται στο Art Institute of Chicago.
Η χειροποίητη εκδοχή είναι πραγματικά ζωγραφισμένη στο χέρι;
Ναι, από έναν έμπειρο ζωγράφο του εργαστηρίου που δουλεύει με λάδια σε καμβά, ένας ζωγράφος ανά καμβά, χωρίς τίποτα τυπωμένο ή μεταφερμένο σε οποιοδήποτε στάδιο.
Ποιο μέγεθος ταιριάζει σε ένα μικρότερο δωμάτιο;
Μια αναπαραγωγή μπορεί να παραγγελθεί κοντά στο μέγεθος του καμβά του πρωτότυπου, ή μικρότερη. Η σελίδα προϊόντος για αυτόν τον πίνακα αναφέρει τα μεγέθη που διατηρούνται σε αναλογία με το πρωτότυπο.
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ του λαδιού και της εκτύπωσης;
Το λάδι χτίζεται με πραγματικό χρώμα στο χέρι και απαιτεί 2 έως 4 εβδομάδες. Η εκτύπωση αναπαράγει την ίδια εικόνα επίπεδη σε καμβά και απαιτεί 2 έως 4 εργάσιμες ημέρες.
Περισσότερα από αυτή τη συλλογή
Φέρτε αυτόν τον πίνακα στο σπίτι
Επιλέξτε ένα χειροποίητο λάδι σε καμβά για αυθεντική πινελιά ή μια εκτύπωση αρχειακού καμβά για καθαρή εικόνα μουσείου. Κάθε μέγεθος διατηρεί τις αρχικές αναλογίες.
Δείτε το έργο & τις επιλογές
Περαιτέρω ανάγνωση
Επαληθεύστε το πρωτότυπο στο The Art Institute of Chicago αρχείο συλλογής και συνεχίστε με τα σχετικά έργα στον κατάλογο.