Περιγραφή
Ένας ομιχλώδης βιομηχανικός ποταμός καταλαμβάνει τα κάτω δύο τρίτα του καμβά, ζωγραφισμένος σχεδόν εξ ολοκλήρου σε μπλε, με την επιφάνειά του να διακόπτεται στα δεξιά από ένα αστραφτερό κομμάτι πορτοκαλί, χρυσού και βιολετί, εκεί όπου ο χαμηλός ήλιος διαπερνά τον καπνό και την ομίχλη για να χτυπήσει απευθείας το νερό. Στην άλλη όχθη του ποταμού, η σκοτεινή σιλουέτα ενός εργοστασιακού κτιρίου με έναν ψηλό καπνοδόχο κάθεται χαμηλά στον ορίζοντα, αποδοσμένη ως ένα σχεδόν επίπεδο σχήμα βαθύ μπλε-βιολετί ενάντια σε έναν ουρανό πυκνό από αιθάλη και ομίχλη.
Πάνω από αυτόν τον ορίζοντα, ο ουρανός δεν είναι καθόλου μπλε αλλά ένα πυκνό, αναδευόμενο μείγμα μοβ, σομόν ροζ και σκουριάς πορτοκαλί, τα χρώματα του καπνού του άνθρακα φωτισμένου από πίσω από έναν ήλιο που ποτέ δεν εμφανίζεται πλήρως ως δίσκος, μόνο ως διάχυτο, φωτεινό χρώμα που απλώνεται άνισα μέσα στην αχλή. Ο Monet ζωγράφισε αυτή τη θέα επανειλημμένα από ένα δωμάτιο με θέα τον ποταμό, δουλεύοντας την ίδια γέφυρα και τον ίδιο ορίζοντα εργοστασίου σε διαφορετικές ώρες για να παρακολουθήσει πώς η ομίχλη άλλαζε χρώμα κατά τη διάρκεια της ημέρας, και αυτός ο καμβάς συλλαμβάνει μια από τις πιο θερμές, πιο φωτεινές στιγμές σε αυτή την καμπάνια, με το φως του ήλιου να παλεύει μέσα από τη ρύπανση αντί να εμποδίζεται από αυτήν.
Αυτό που ξεχωρίζει τον πίνακα από τους γαλλικούς ποτάμιους πίνακές του είναι η ειλικρινής ασχήμια του θέματός του μεταμορφωμένη σε κάτι φωτεινό: ένας καπνοδόχος και βιομηχανική ομίχλη αποδοσμένα με την ίδια χαλαρή, σπασμένη πινελιά που έδωσε στα νούφαρα, απόδειξη ότι η μέθοδός του εξαρτιόταν λιγότερο από την ομορφιά του μοτίβου παρά από τη συμπεριφορά του φωτός που περνά μέσα από την ατμόσφαιρα. Η σχεδόν πλήρης καταστολή της σχεδιασμένης λεπτομέρειας, η ίδια η γέφυρα είναι μόλις ευδιάκριτη, σπρώχνει τον πίνακα κοντά στην αφαίρεση για την εποχή του.
Το κυρίαρχο μπλε του, θερμασμένο από εκείνη τη μία λωρίδα λαμπερού πορτοκαλί, δίνει στον καμβά πραγματική παρουσία σε έναν τοίχο χωρίς ποτέ να γίνεται κραυγαλέος, ο τύπος πίνακα που αλλάζει διάθεση με το φως του δωματίου, πιο μελαγχολικός κάτω από ψυχρό φως και πιο θερμός κάτω από φως λάμπας, και αρκετά ουσιαστικός σε χρώμα ώστε να στηρίξει έναν τοίχο από μόνος του.
